Den Haag

Home Adressen English Contact Achtergrond Links

Achtergrond


Gemeenten van Christus

(Dit artikel is overgenomen uit 'Wegwijs in religieus en levensbeschouwelijk Nederland')

Ontstaan in het begin van de 19e eeuw in Engeland en de Verenigde Staten van Noord-Amerika. Een vijftal bewegingen worstelde met de verdeeldheid binnen het christendom. Zij kwamen vanuit hun verlangen tot eenheid tot de volgende vier oplossingen:

  1. Elke plaatselijke gemeente dient volkomen onafhankelijk te zijn van elke vorm van kerkelijke hiërarchie, aangezien hierdoor de christenen eerder verdeeld dan verenigd worden
  2. Kerkelijke geloofsbelijdenissen dienen terzijde geschoven te worden
  3. Er moet geen onderscheid bestaan tussen 'geestelijken' en 'leken'
  4. Alle sektarische namen om gelovigen van elkaar te scheiden dienen te worden vermeden

Deze uitgangspunten resulteerden in het ontstaan van duizenden gemeenten. Kort na de Tweede Wereldoorlog keerde J. van der Vis vanuit de VS naar Nederland terug om dit model van de Gemeenten van Christus te verkondigen. Vanuit zijn prediking ontstonden gemeenten in Den Haag, Eindhoven, Groningen, Haarlem, Maastricht en Schiedam. Iedere plaatselijke gemeente is zelfstandig.

De Gemeenten van Christus kennen geen vast ritueel in de zin van liturgie. Een samenkomst kent wel: het nuttigen van de Maaltijd des Heren, het gezamenlijk zingen van psalmen, gezangen en geestelijke liederen, het gebed, het verkondigen van Gods Woord en het vestigen van de aandacht op offervaardigheid. Wereldwijd bedraagt het aantal gelovigen enkele miljoenen. Voor Nederland is het aantal ca.150 (1994)*.

(Bron: 'Wegwijs in religieus en levensbeschouwelijk Nederland', E. Hoekstra en M. Ipenburg, Kok, Kampen 1995)

* Inmiddels is de schatting 5 miljoen leden wereldwijd en 200 in Nederland (2010, red).

terug naar boven



DE GEMEENTE VAN CHRISTUS IS ER VOOR IEDEREEN

De meeste gelovigen zijn het erover eens wat de gemeente van Christus is en dat de gemeente van Christus is. Wij sluiten ons daar graag bij aan. De term 'gemeente van Christus' is dan ook niet bedoeld als exclusieve titel voor een kerk. Het betekent dat de gemeente, de kerk, aan Christus toebehoort. Wij willen zo'n gemeente van Christus zijn. 'Evenals Christus het hoofd is zijner gemeente; Hij is het, die zijn lichaam in stand houdt' (Ef 5:23).

Gods gemeente blijft
Zo'n 2.000 jaar geleden werd de eerste gemeente opgericht: 'En ik zeg je dit: jij bent Petrus, de rots; en op die rots zal ik mijn gemeente bouwen...' (Mat 16:18), 'Zij dan, die zijn woord aanvaardden, lieten zich dopen en op die dag werden ongeveer drieduizend zielen toegevoegd' (Hand 2:41). Hoewel in de 21e eeuw veel mensen kerk en geloof aan het verlaten zijn, zal Gods gemeente blijven: '...en de macht van het dodenrijk zal het tegen haar afleggen' (Mat 16:18).

Ontstaansreden
In de eerste eeuw al ontstonden er diverse groeperingen binnen de gemeente. Elk begon een eigen leer en kreeg een eigen naam. Zelfs in het Nieuwe Testament zijn er voorbeelden van de menselijke neiging zich af te scheiden en zich naar iemand te vernoemen. 'Ik bedoel dat de een zegt: 'Ik ben van Paulus,' een ander: 'Ik van Apollos,' een derde: 'Ik van Kefas,' en een vierde: 'Ik van Christus' (1 Korinthiërs 1:12). De verdeeldheid onder kerken werd na de Reformatie sterker. Tot op de dag van vandaag zijn er honderden kerksoorten met elk een eigen naam.

Verdeeldheid
Sommige gelovigen vroegen zich of verdeeldheid nuttig is, voor zowel gelovigen onderling, als voor de buitenwereld. 'Is Christus dan verdeeld?' (1 Korinthiërs 1:12). Men begon ook in te zien dat de oorspronkelijke bedoelingen van Christus niet overal duidelijk meer naar voren kwamen. Zelfs na de Reformatie slopen oude gewoonten naar binnen, zoals een sterk onderscheid tussen 'gewone' gelovigen en 'geestelijken', een centraal machtsorgaan dat alle kerken stuurt, en het instellen van diverse dogma's.

Eenheid
Door de eeuwen heen zijn er gelovigen of groeperingen geweest die de bedoelingen van Jezus wilden herstellen. Vaak werden ze erom vervolgd. In de 19e eeuw ontstond in het huidige Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten de zogenaamde Restauratie-beweging. Hieruit kwamen kerken voort die zich 'gemeenten van Christus' noemden. Hun grootste pleidooi en uitnodiging: 'Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden' (Joh 17:20-21).





God is ons komen zoeken
Een verhaal over geloof, Gods plan en de gemeente van Christus.


In alle vrijheid kunnen we vaststellen
dat God ons is komen zoeken.
Eerst koos God een man uit
en uit die man een heel volk.
Jezus, een leraar uit dat volk,
brak door grenzen heen,
om Gods liefde te laten zien.

Een unieke tijd is aangebroken.
We kennen een geloof van vrijheid.
Er is een nieuwe visie dat wetten en regels
ons geen stap dichter bij God zullen brengen.
we hebben God leren kennen zoals Hij is,
Jezus heeft ons echt doen begrijpen wat genade is.

We kunnen vandaag ons geloof onderzoeken.
We kunnen kritisch zijn over wat we niet accepteren.
We staan los van tradities of verzuilingen.
We kunnen door grenzen heen breken zoals Jezus deed.

Er ligt een enorme wereld voor ons open,
van geloof, van liefde, blijdschap en sterk worden.
Er ligt een uitdaging voor moeilijke tijden:
het helpt daarom Gods wil te leren kennen en volgen.

We staan niet alleen,
we hebben Gods Geest,
we vinden steun en troost in Gods Woord,
we hebben een voorbeeld in Jezus,
we hebben elkaar als gelovigen.

Jezus is ons komen zoeken,
God zoekt ons ook vandaag nog.
Gelovigen zoeken God, zoeken elkaar,
zoeken wie nog niet gevonden is.

Eens zullen we allemaal God ontmoeten,
het leven hier is maar een mistvlaag.
We kijken er naar uit om Jezus echt te zien
en bereiden ons voor op iets groots.

We kunnen nu al deel uitmaken van een hemels gebeuren,
een 'koninkrijk', Gods gemeente.
De gemeente van Christus is er
voor ons allemaal.